Acht weken

Acht weken, dat was waar Brechtje en ik vrijdag vanuit gingen. Acht weken en dan zou ik uitbehandeld zijn. De vorige CT-scan had immers laten zien dat de kanker na vier kuren in mijn lijf rustig doorging met kankeren. "Ik heb eindelijk goed nieuws" zei mijn oncoloog al in de gang. En toen werden we stil.

Het gesprek hebben we beide in ongeloof aangehoord. Alsof het niet over mij ging. Nog steeds heb ik niet het idee dat het mijn scan was die we bekeken, terwijl ik aan de andere kant mij altijd mentaal ingesteld heb op een afname van de kanker tijdens de behandeling. Elke zak medicijnen wordt door mij welkom geheten en ik visualiseer dat zij de uitzaaiingen veranderen in witte bloempjes die vervolgens geplukt worden.

Waar staan we nu? De tumor op mijn blindedarm is van 43 mm gekrompen naar 34 mm en de uitzaaiingen op mijn buikvlies staan stil (afgeleid uit het feit dat ze geen vocht meer produceren).

De kanker is nu dus onder controle!

Ik kan nog vier behandelingen met de huidige samenstelling ontvangen (volgens de medische standaard). Fysiek zou ik er nog meer aankunnen.

Dan moet ik vier weken niet behandeld worden om over te kunnen stappen naar een 'onderhoudsbehandeling'. Deze zal hopelijk alles onder controle kunnen houden. En dan hebben we daarna nog een dikke darm-behandeling achter de hand die ik ook nog zou kunnen proberen.

En toen zei mijn oncoloog dat we voorzichtig over 2027 na kunnen gaan denken...

Toen ging mijn tijd ineens van 8 weken naar 8 maanden.

Daar sta ik nu, geen idee wat ik met zoveel tijd moet gaan doen :)